Jak rozwija się mowa dziecka w wieku żłobkowym?

» Napisano   paź 10, 2014

Jak rozwija się mowa dziecka w wieku żłobkowym?

6. miesiąc życia

  • głużenie przekształca się w gaworzenie,
  • dziecko najchętniej gaworzy, gdy jest w dobrym nastroju, znajduje się samo w znanym otoczeniu,
  • dziecko powtarza słyszane sylaby, tworząc rytmiczne ciągi sylabowe, np. da- da, ba- ba, ge- ge,
  • dziecko artykułuje samogłoski a, o, u, e, i oraz wiele spółgłosek, dzięki czemu może właśnie tworzyć sylaby,
  • ciągi sylabowe charakteryzuje zmiana wysokości tonu i natężenia głosu,
  • pojawia się głośny śmiech, prawie zawsze adekwatny do sytuacji,
  • mimika twarzy staje się bogatsza,
  • przy wyrażaniu złości pojawia się płacz, może pojawić się dźwięk ne oznaczający negację,

7. miesiąc życia

  • pojawiają się znaczne różnice w ciągach sylab bo, ba, bu, by
  • wyodrębnia się dźwięk nie zrozumiały dla otoczenia,

8. miesiąc życia

  • wyraźnie wyodrębniają się ciągi sylab ga- ga- ga, ta- ta-ta,
  • dziecko płynnie przechodzi z jednego ciągu sylabowego do drugiego,
  • dziecko często już inicjuje dialog, tj. gaworzy, by zwrócić uwagę dorosłego,
  • dziecko zaczyna odkrywać różnice w głośności swoich wypowiedzi, zatem zaczyna ćwiczyć umiejętność zmiany natężenia dźwięków,
  • dziecko odróżnia osoby znajome od obcych, więc radośnie zwraca się do bliskich i reaguje płaczem na osoby obce,

 9. miesiąc życia

  • dziecko coraz częściej powtarza tylko dwie bardzo wyraźnie artykułowane sylaby, najczęściej są to sylaby ma – mma, ba- bba, da –dda, dai – dai
  • mogą pojawić się pierwsze spontaniczne słowa z wyraźnym akcentem,
  • dziecko chętnie imituje dźwięki z otoczenia i tworzy własne,

10. – 11. miesiąc życia

  • dziecko potrafi naśladować dźwięki, tj. wymawia sylaby i ich kombinacje w takiej formie, w jakiej  zostały wcześniej wypowiedziane, może jedynie zmienić akcent lub wysokość dźwięku,
  • w odpowiedzi na zadane pytanie szuka znajomej osoby lub przedmiotu,
  • dziecko w tym czasie sprawdza, jakie dźwięki wydają różne przedmioty, w tym celu np. stuka zabawką o stolik,
  • pod koniec 11. miesiąca dziecko reaguje na zakazy,

12. miesiąc życia

  • dziecko używa sylab o sensownym znaczeniu do nazwania różnych sytuacji, osób lub przedmiotów,
  • zakres stosowania jednej sylaby może być bardzo szeroki, np. to samo ko- ko może oznaczać kurę, konia lub kota, to samo ta – ta może oznaczać każdą osobę,
  • dziecko dużo rozumie, reaguje na proste polecenia,
  • dziecko wyraża sprzeciw kręceniem głowy lub/ i słowem nie,
  • dziecko potrafi adekwatnie do sytuacji wykonać gest pożegnania i powiedzieć pa – pa,
  • dziecko aktywnie bierze udział w zabawach typu koci, koci, a ku – ku itp.,
  • dziecko w tym czasie bardzo często używa już słów mama, tata i wie, kogo one oznaczają,

1. rok życia

  • okres wyrazu
  • pojawiają pierwsze słowa, przy czym za słowo uważa się dźwięk, który: służy do określenia konkretnych przedmiotów lub osób; zawiera choć jedną samogłoskę podobną do tej, jaka występuje w „prawdziwym” słowie; wyróżnia się spośród ciągu gaworzonych sylab; jest używany kilkakrotnie w odniesieniu do tej samej osoby lub przedmiotu; nie musi być wymawiany zrozumiale,
  • intensywnemu gaworzeniu towarzyszy zazwyczaj wiele gestów oraz umiejętność utrzymania kontaktu wzrokowego z otoczeniem,
  • dziecko przywołuje dorosłych, próbuje zwracać na siebie uwagę głosem, odpowiada, gdy jest wołane,
  • bardzo często słowami są onomatopeje, czyli wyrażenia dźwiękonaśladowcze, np. miau – kot, bum – auto,
  • przyrost słów może mieć charakter harmonijny – prawie co dzień pojawia się nowe słowo lub lawinowy – po dłuższym okresie pozornego braku rozwoju mowy, pojawia się kilka nowych słów jednocześnie,
  • dziecko więcej rozumie (słownictwo bierne) niż potrafi powiedzieć (słownictwo czynne),

2. rok życia

  • okres zdania
  • rozpoczyna się nauka budowania zdań poprzez łączenie dwóch słów,
  • nadal więcej dziecko rozumie niż potrafi powiedzieć,
  • następuje gwałtowny rozwój mowy – dziecko bardzo szybko uczy się nowych słów, czasami nawet ze zwykłej rozmowy z osobą dorosłą,
  • zdania złożone są z podmiotu i orzeczenia; dziecko potrafi stosować przeczenia i zadawać proste pytania,
  • w tym czasie dzieci chętnie opowiadają o tym, co dzieje się tu i teraz,
  • mowa dziecka staje się coraz bardziej zrozumiała również dla osób postronnych,
  • dziecko może jeszcze upraszczać trudniejsze i dłuższe wyrazy oraz mieć kłopoty ze zbitkami spółgłoskowymi.